Carspots

Deel 28: Voor het eerst gespot op de weg in Nederland; de nieuwe GT3

Het is alweer eind 2013. Met dagelijks regen en harde stormen zit voor mij het spotseizoen er nu toch wel een beetje op. Afgelopen zomer in Italië en ook in Nederland heb ik dit jaar absoluut een paar mooie klappers gemaakt, dus je hoort me zeker niet klagen, maar voor mij mag het voorjaar alweer beginnen hoor! Afgelopen maandag (2 dec.) was het gelukkig wat zachter weer en zag ik kans om voor de laatste keer dit jaar toch nog even een uurtje op mijn vaste stek te gaan staan om wellicht wat leuks te scoren en scoren deed ik zeker! Zie hier; de nieuwe Porsche 991 GT3!

Starend vanaf het talud naar de ooievaars aan de overkant dwaalde mijn blik weer terug naar de weg. Ik bedoel; ik stond daar per slot van rekening niet als vogelspotter he. Er kwam net weer een hele stoet vrachtwagens aan, maar met mijn scherpe oog viel me tussen de grijze massa in toch iets op… Ok, Porsches zie ik daar in overvloed, maar toch maar even door de zoeker kijken dan… Ik herkende de voorkant direct als zijnde de 991, maar die grote vleugel achterop… (volgende gedachte) Dat meen je niet!!!

Ondanks het drukke verkeer om de wagen heen probeerde ik hem zo goed als het kon vast te leggen en al kijkend door de zoeker zag ik dat de bestuurder schuin omhoog mijn richting op keek. De wagen verdween vervolgens uit mijn zicht, maar wat toen volgde had ik echt niet verwacht; Ik stond eigenlijk nog na te genieten van het moment en op m’n display naar de foto’s te kijken, terwijl meneer aan het eind van de weg besloot een u-turn te maken om hem vervolgens helemaal open te trappen aan mijn kant van de (overigens compleet lege) weg. Kanonnen wat een geluid zeg! De Porsche verdween wederom uit het zicht, blérde de tunnel in en ik weer terug naar mijn display want dit was het wel zo’n beetje zou je denken. Niet dusss… want eind van de tunnel werd er wederom een u-turn gemaakt, volle bak weer terug en bij de fotograaf aangekomen even van het gas voor de foto, duimpje omhoog en tot de volgende keer Porsche GT3!

Al met al dus weer een leuke ervaring en kreeg ik van iedere bestuurder die daar voorbij kwam maar zo’n showtje! Nou is het natuurlijk wel zo dat we nog steeds in de crisis zitten (haha..) en met een zuinigheidslabel “G” voor een wagen als deze zal niet iedereen daar drie keer binnen vijf minuten voorbij komen met zijn 475 pk sterke karretje, wat ons gelijk maar bij de rest van de cijfertjes brengt; De GT3 heeft een 3,8 liter 6 cilinder, een koppel van 440Nm bij zo’n 6250 toeren per minuut en gaat van 0 naar 100 in 3,5 sec. Ook hebben we er hierbij weer een lid bij voor de 300+ club, want de wagen heeft een topsnelheid van maar liefst 315 km per uur!

 

Deel 27: Mercedes Benz SLS AMG Roadster

De SLS, wie kent hem niet zou je haast zeggen. Zelfs wanneer je bij een niet-autokenner begint over de vleugeldeuren van Mercedes Benz doen ze spontaan beide armen omhoog om de beweging na te doen. In het vorige verslag zagen we nog zo’n prachtig exemplaar voorbij komen, maar nu is het tijd voor zijn… laten we het z’n zusje noemen, want zeker in het maagdelijk wit moet het haast wel een dame zijn; de SLS Roadster.

De eerste testmodellen werden op de openbare weg gefotografeerd in juli 2010, maar de uiteindelijke versie werd vanaf begin 2011 pas regelmatig geplaat. Inmiddels rijden er in Nederland toch al aardig wat van rond en ook in mijn regio zag ik ze al eerder rijden, maar dit zeer fraaie witte exemplaar was pas de eerste die ik vast kon leggen. Van alle kleuren die ik tot nu toe heb gezien vind ik dit nog steeds de mooiste, zeker in combinatie met het zwarte dak, maar daar gaan we weer he… smaken blijven verschillen.

De kenmerkende deuren zijn bij een roadster natuurlijk niet mogelijk, maar de enorme neus van de wagen en alle andere optisch herkenbare punten zijn t.o.v. de vleugeldeur helemaal gelijk gebleven. Sterker nog, buiten het feit dat er geen dak op zit en de roadster 40 kilo zwaarder is zijn alle technische specificaties óók helemaal gelijk aan de normale SLS. Gezien ik hier niet eerder een SLS heb behandeld hierbij dus ook maar even de getalletjes en ik kan je vertellen dat die niet misselijk zijn en we hebben er ook gelijk weer een lid van de 300 plus club bij; De SLS Roadster beschikt over een 6,2 liter V8 met 571 pk, de wagen weegt 1660 kilo, heeft een koppel van 650Nm bij 4750 toeren per minuut, hij doet het sprintje naar 100 in zo’n 3,8 seconden en daar gaan we… Leuk man, open rijden tot 317 km per uur! Buiten deze spectaculaire specificaties en het wekelijk prachtige uiterlijk van de wagen moet ik er nog één ding over kwijt; wát een geweldige soundtrack heeft Mercedes Benz voor deze wagen gemaakt zeg! Jankende Ferrari’s zijn het einde, maar klonk de rest maar als een SLS!

 

Deel 26: Vers van de pers en voor het eerst op de site; de gloednieuwe Jaguar F-type

Op de dag van schrijven (27 mei 2013) kunnen we wel zeggen dat deze prachtige Jaguar F-type inderdaad net van “de pers” komt, want de wagen rijdt pas sinds 21 mei op kenteken en is dus spiksplinternieuw! Ik moet bekennen dat er voor mij nooit eerder een model van Jaguar écht uitsprong, maar dit kan er wel eens eentje zijn waar ik fan van word…

Ok, ik wil de liefhebbers van het merk niet teleurstellen en de legendarische E-type wegschrijven of niet over de XKR-S beginnen, want natúúrlijk zijn dat meesterwerkjes, maar dit was voor mij liefde op het eerste gezicht. Met z’n in-/uitschakelbare dubbele sportuitlaat hoorde ik hem al van verre aankomen en het was overduidelijk dat ie op dat moment ingeschakeld stond, maar met zo’n uiterlijk ben je ook haast wel verplicht een beetje geluid te produceren en ik denk dat wanneer ik eigenaar zou zijn hij de andere stand waarschijnlijk nooit zou halen.

De uitlaat is overigens niet het enige wat zorgt voor een soundtrack als uit deze machine, want ook de 3 liter V6 met supercharger heeft daar zijn aandeel in en geeft ook nog eens een ruim voldoende 340 pk af. De “QuickShift”-transmissie telt acht versnellingen en het sprintje naar de 100 kan in deze uitvoering van de F-type gehaald worden in 5,3 seconden. Of de uitklapbare spoiler per se nodig is om hem meer downforce te geven naar zijn top van 209km per uur is voor mij nog maar de vraag, maar gezien alle luchthappers en koelgaten mag ie er voor mij gewoon op en staat het helemaal niet verkeerd. Al met al vind ik deze nieuwe Jag qua uiterlijk in ieder geval zeer geslaagd en hoop ik hier snel de eerste S-versie of de V8-S op de site te verwelkomen!

 

Deel 25: De Aston Martin DBS. James Bond had een grijze, doe mij maar magma-red!

In het vorige artikel gaf ik aan dat de gemiddelde Nederlander liever niet zo opvalt wanneer het gaat om het kiezen van de kleur voor op zijn of haar nieuwe wagen, maar hier toch wederom iemand die het wél begrijpt. Zoals de titel al aangeeft heeft geheim agent 007 in één van de Bond films (Casino Royale) ook al eens in een DBS gereden, maar om niet al teveel op te vallen reed hij in een bescheiden grijze, welke uiteraard was uitgevoerd met de nodige gadget’s om maar vooral niet op te vallen… Over niet opvallen gesproken; de eigenaar van de hier getoonde wagen ziet zijn kenteken liever niet terug op internet, maar gezien de letters J-B toevallig in het kenteken voorkomen heb ik die er voor de gelegenheid maar op laten staan.

De film Casino Royale kwam uit in 2006, maar een beetje Aston Martin liefhebber weet dat de DBS officieel pas werd gepresenteerd op het concours van Pebble Beach in 2007. Voor de film werden er drie testmodellen gebruikt, welke onderhuids eigenlijk nog DB9′s waren en volgens Jeremy Clarkson is de DBS dan ook niet meer dan een met sieraden behangen DB9, maar een geweldige GT-wagen voor lange afstanden. Voor een ritje naar zuid Frankrijk is het wel aan te raden je creditcard mee te nemen, want met die 6 liter V12 onder de motorkap zal deze bruut vast wel een lekker slokje lusten.

Speciaal voor de DBS heeft de bandenfirma Pirelli een set rubber ontwikkeld en dit is de eerste Aston Martin welke standaard wordt geleverd met keramische remschijven, wat een gewichtsbesparing oplevert van 12,5 kilo. Het totale gewicht van de wagen is 1695 kilo, dus echt een licht karretje is het niet, maar met een koppel van 570Nm bij 5750 toeren per minuut en 517 pk is het nog steeds mogelijk om door te trappen naar de 307 km per uur en hebben we er hierbij weer een lid van de 300-plus-club bij. Als afsluiting van deze spot wil ik nog melden dat er in 2009 ook een cabio-versie van is verschenen in de vorm van de DBS Volante en ook daarvan zullen in de toekomst zeker nog wat foto’s op de site verschijnen…

 

Deel 24: En gelijk maar in de mooiste kleur ook; de BMW M5 F10

Vandaag begon de dag al vroeg met een bezoekje aan de modelautobeurs in Amsterdam om het door mij bestelde schaalmodel van de Ferrari 599XX Evoluzione op te gaan halen. Nee, geen rode zoals menigeen zou verwachten, het werd er dit keer eentje in de diepblauwe kleur; Blu Tour de France en hij was toen ik hem in mijn handen kreeg werkelijk nog mooier dan de plaatjes op internet. Het kind was dus weer helemaal gelukkig en na nog een bakkie gedaan te hebben konden Hans(FXX) en ik de rest van de middag gaan besteden aan onze andere hobby; autospotten dus!

Vanuit Amsterdam ging de rit eigenlijk gewoon weer een beetje in de richting van onze thuisbasis en we besloten bij het brugrestaurant over de A4 maar even te stoppen om te kijken of er nog iets leuks zou staan. De afgelopen jaren ben ik rond het restaurant en het vd Valk hotel al meerdere keren zeer exclusieve wagens tegengekomen, dus het is absoluut een plek om iets te kunnen scoren. Bij het vd Valk hotel aangekomen is het vaste prik om eerst de rechter kant van de parking af te lopen en begon de dag al met een beauty in het blauw, zo was het vervolg dat ook, want in de laatste rij geparkeerde auto’s stond deze M5 in de mooiste kleur die je er op dit moment op kunt bestellen; Monte Carlo Blau metallic! Deze fraaie kleur is naar mijn weten bij BMW alleen leverbaar op de “nieuwe” M5 F10, de X5-M en de X6-M en is net als dat velgen een wagen kunnen maken of breken ook de kleur zeer bepalend voor de uitstraling van een wagen. Waarom zou je eigenlijk een andere kleur kiezen dan deze zou ik haast zeggen? Maar in ons land is men zoals bekend niet zo uitbundig met felle kleurtjes en blijft men hier ten opzichte van Duitsers of Belgen liever onopgemerkt.

In de vorige kolom noemde ik de hier afgebeelde BMW welliswaar de “nieuwe M5″, maar inmiddels is deze opvolger van de E60 alweer sinds 2011 op de markt. Qua uiterlijk hebben er niet echt schokkende veranderingen plaatsgevonden, maar motorisch gezien heeft de F10 toch maar eventjes twee cilinders in moeten leveren. Had de E60 er nog tien, zo heeft de F10 er nog maar acht. (Nog máár acht…) Een leuk weetje is dat men bij BMW in 2005 met de motor van de E60 de “Engine of the year award 2005″ binnenhaalde, maar ondanks dat de huidige motor dus twee cilinders minder heeft is het vermogen wel omhoog gegaan van 507 naar 560 pk! Dit kanon beschikt over een koppel van 680Nm bij 1500 toeren per minuut en ook het sprintje naar de 100 kunnen we wel vlot noemen met zo’n 4,3 seconden. De motor heeft dus absoluut genoeg power en zal waarschijnlijk nog wel meer aankunnen, maar het is toch een beetje jammer dat deze door de fabrikant elektronisch is begrenst tot maximaal 250km per uur. Als afsluiter van deze dikke Beemer-spot; ik was altijd al fan van de M3, maar als alle M5′s er uit zouden zien als deze…

 

Deel 23: Fisker Karma (Deel II), gewoon omdat het kan!

Toen de Fisker Karma op de markt kwam was ik er enigszins sceptisch over, maar de vonk is inmiddels aardig overgeslagen en ik heb absoluut een zwak gekregen voor deze wagen. Vanuit welke hoek je hem ook bekijkt, hij (of ze) is werkelijk prachtig om naar te kijken. Ik kijk dan ook uit naar het moment dat ik een bordeaux-rood exemplaar tegen zal komen, maar tot die tijd zal de witte die we hier op de foto’s zien veruit de mooiste zijn die ik tot nu toe tegenkwam. De donkere velgen zouden mooi staan onder een zwart exemplaar, maar onder deze witte wordt de kreet; “velgen maken de wagen” maar weer eens bewezen, want het staat werkelijk fantastisch!

Het technische verhaal over de Karma zal ik in deze tekst overslaan gezien ik dat in deel 14 hier op de pagina al eens heb behandeld, dus voor de geïnteresseerden raad ik aan even naar beneden te scrollen. In dit stukje gaat het me nu eigenlijk meer om de plaatjes en die bewijzen dat deze schoonheid absoluut een plekje op de site verdient. We leven pas in januari, maar als je naar de foto’s kijkt lijkt het wel of het voorjaar al is begonnen. De wagen stond prachtig in het zonnetje geparkeerd voor het Palace Hotel in Noordwijk en ik denk dat er terwijl ik hem op de foto zette wel tien mensen voorbij kwamen die met hun mobiel ook snel even een plaatje schoten. Op de derde foto zien we Huis ter Duin op de achtergrond (altijd leuk voor later zeggen we dan) en ondanks het tegenlicht heeft de laatste best een aardig effect en staat de blonde zeemeermin er ook weer een keertje op. Zelf vind ik dit een erg leuke spot en ik zou zeggen; geniet van de plaatjes!

 

Deel 22: Monsterlijke Chevrolet Camaro SS

De eerste sneeuw is in Nederland gevallen en het spot-seizoen is wel zo’n beetje afgelopen. Toch zorgt een beetje spotter er altijd voor een camera bij zich te hebben, want de ervaring heeft geleerd dat je juist op momenten dat je het niet verwacht iets leuks tegen kan komen. Natuurlijk staan de meest exclusieve wagens inmiddels lekker warm onder een dekentje bij de eigenaar in de garage, maar er zijn er ook die het hele jaar door op de weg te vinden zijn, zo ook de “bruut” in het nu volgende verhaal; de Chevrolet Camaro SS.

In het vorige artikel vertelde ik al regelmatig in de buurt van Zandvoort rond te hangen, maar ook iets noordelijker in Overveen en Bloemendaal rijden voor iemand met een hobby als de mijne wel wat potentiële kandidaten rond om vastgelegd te worden. In eerste instantie zou men denken het dan te zoeken in de chique villawijken, maar geloof me, daar staat alles veilig achter een hek of ver van de straat op de oprijlaan en kom je er zonder eerst aan te moeten bellen écht niet bij in de buurt. (Overigens wel een optie die in hele speciale gevallen wel eens is uitgevoerd door ondergetekende.) De meer ervaren autospotter zoekt het dus eerder langs de drukkere wegen, in de lokale winkelcentra, op de parkeerplaats van een hotel of bij één van de betere restaurants in de regio Haarlem/Zandvoort.

Een restaurant waar nogal eens iets leuks op de parking staat is; de Bokkedoorns in de duinen bij Overveen. Dit restaurant is sinds 1991 in het bezit van maarliefst twee Michelin-sterren en trekt als vanzelfsprekend bezoekers die wel wat te besteden hebben. Nou wil het niet zeggen dat mensen die wat meer betalen om lekker te kunnen eten automatisch in een dikke wagen rijden, maar men begrijpt dat ze daar eerder te vinden zijn dan in het rijtje wachtende bij de McDrive. Afgelopen maandag was ik “toevallig” in de buurt en waren de spot-goden me weer gunstig gezind, want toen ik er aan kwam rijden stonden er buiten de Camaro om ook nog een nieuwe BMW M5 F10 en een zeer zeldzame Jaguar XKR Convertible 2009 Paramount Performance op me te wachten. Máár, daar gaat het nu niet over… de dikste en meest brute wagen aldaar was natuurlijk de mat-zwarte Chevrolet Camaro SS, dus die zou ik wel even gaan platen! Uitstappen en (lang leve Nederland) jawel… regenen!

De eerste Camaro verscheen in september 1966 en een beetje autokenner zal bij het zien van de foto’s de gelijkenis met die wagen direct opvallen. Tussen het eerste- en het huidige model (sinds 2009) heeft Chevrolet altijd wel een Camaro gemaakt, maar toch zijn dat nooit zulke iconen geworden als het eerste type. Met de komst van de “retro-trent” in autoland hebben ze met dit model absoluut de spijker weer op z’n kop geslagen en kan er weer worden gesproken over een razend populair model. Zowel aan de buiten- als aan de binnenkant zijn er duidelijk overeenkomsten en ze spreken bij Chevrolet bijvoorbeeld letterlijk uit dat het dashboard is geïnspireerd door dat uit het model van 1969 (de eerste serie liep van 1967 t/m 1969), net als het herkenbare neusje en de raampartij aan de zijkant richting de c-stijl. Overigens heeft de huidige versie misschien ook wel wat populariteit gewonnen bij het jongere publiek doordat hij een belangrijke rol vervulde als “Bumblebee” in de film Transformers, waarvan Chevrolet op hun beurt weer een speciale versie van heeft uitgebracht voor op de straat als; Transformers Edition.

Inmiddels was het weer droog en kon ik dan eindelijk beginnen met fotograferen. Gezien de wagen was voorzien van een matte-wrap had ik al het voordeel minder last te hebben van reflecties en bleek de bui van even daarvoor ook nog eens iets extra’s mee te kunnen geven aan de foto’s, want de regendruppels bleven er prachtig op liggen. Om het effect nog fraaier te krijgen heb ik voor het eerst besloten om de foto’s in zwart-wit te plaatsen, want in kleur kwam dat effect lang niet zo mooi over. Het laten wrappen (inpakken) van een wagen als deze in mat-zwart maakt hem echt monsterlijk als je het mij vraagt, maar ik zou hem toch ook nog wel een keertje in zijn originele gele kleur willen zien. Uiteraard is de eerder genoemde “Transformer Edition” of “Bumblebee” ook geel, maar de hier getoonde Camaro SS is een gewone… voor zover dit gewoon genoemd kan worden!

Een muscle-car als deze beschikt natuurlijk over een lekker blokkie, maar helaas kan hij niet worden toegevoegd aan de club van 300-plus. De 6,2 liter V8 in de Camaro SS perst er zoals hij er hier bijstaat desondanks wel 422pk uit en haalt hiermee een topsnelheid van zo’n 285km per uur. De sprint van 0-100 gaat op de drag-strip in 4,5 seconden en hij heeft een koppel van 570Nm bij 4600 toeren per minuut. Of deze drifter met de bochtige wegen in ons land nou de beste keuze is weet ik niet, maar met zoveel vermogen voor z’n geld moet je er vast een hoop lol mee kunnen maken en iedereen die dit monster in de achteruitkijkspiegel aan ziet komen vliegt waarschijnlijk snel voor je aan de kant!

 

Deel 21: De kleinste telg van Audi op anabolen; de A1 Quattro

Als ik er maar even tijd voor heb wil ik als autospotter graag een bezoekje brengen aan Zandvoort. Uiteraard neem ik dan standaard even een kijkje op het circuitpark, maar ook de parkeerplaats van het NH-Hotel tegenover de ingang van het circuit neem ik in dat rondje altijd even mee. Een aantal weken geleden keek ik even om het hoekje van de betreffende parking en had ik het geluk er een dikke witte Audi R8 aan te treffen. Helaas stond de wagen er bij nader inzien zwaar beroerd bij tussen andere geparkeerde wagens en viel er qua fotografie weinig van te bakken, dus er zat niets anders op dan mijn geluk ergens anders te gaan beproeven en me om te keren. Nou heb ik een “ingebouwde scanner” in mijn hoofd zitten, dus rijdend of lopend langs een parkeerplaats pik ik iets bijzonders er altijd vrij makkelijk uit en vlak voor vertrek viel me nog nét een klein wit neusje op tussen de rest van de auto’s… ”tsss… kijk nou dan, de A1 Quattro!”

In eerste instantie zou je niet snel denken dat dit nou zo’n zeldzame of exclusieve wagen is, maar de feiten liggen wel degelijk anders. De Audi A1 is in zijn normale vorm ondanks zijn kleine formaat toch al een pittig bakkie en ziet er in de juiste kleur en met de juiste velgen heel cool uit al zeg ik het zelf, maar zoals ie er hier bijstaat is het een bommetje op wielen! De mannen van Audi zijn namelijk op het grandioze idee gekomen de 2 liter TFSI motor uit de S3 in dit kleine karretje te lepelen, wat in dit geval niet minder dan 256pk’s oplevert! Gezien de A1 met ongeveer 1300kg in verhouding tot dat vermogen een laag gewicht heeft knalt ie dan ook in 5,7 seconden naar de 100 en heeft ie een topsnelheid van maarliefst 245km per uur. Nogmaals, een bommetje dus!

Om de A1 Quattro exclusief te houden worden er door Audi slecht 333 geproduceerd, maar ik denk dat er alleen al door het prijskaartje van bijna 65.000 euro… ach, whatever… hij is toch super cool of niet? Het exemplaar op de foto staat op Duitse kentekenplaten, maar de eerste op de gele platen spotten zal nog een hele opgave gaan worden, want er komen er waarschijnlijk maar 10 (via de officiele weg) naar Nederland. Alle A1 Quattro’s worden uitgevoerd in dezelfde kleur; glacier white metallic en zijn voorzien van de dikke witte 18″ velgen met de enkele rode wielmoer. Het rood van de wielmoer komt overigens ook weer terug in de koplampen en in de wijzerplaat van de toerenteller maar die is op de plaatjes niet zichtbaar. Aan de achterkant zien we wel de stoere spoiler en de dubbele uitlaat, maar of je die binnenin kan horen brullen lijkt me haast sterk, want deze A1 is ook standaard voorzien van een 456 Watt geluidsysteem van Bose met welgeteld 14 speakers. Uuuhh… had ik het al gezegd; De Audi A1 Quattro is een bommetje!

 

Deel 20: Een beetje kleur op de weg met de Tesla Motors Roadster

Na weer een aantal keiharde knallers op de site behandeld te hebben is het weer eens tijd voor iets totaal anders. In deel 14 (Fisker Karma) kwam de naam al even voorbij, maar nu staat ie zelf in de spotlights; de Tesla Motors Roadster. En ja, hij is elektrisch… en nee, ik ga er geen flauwe opmerkingen over maken, want iedere keer dat ik er eentje tegenkom word ik er vrolijk van. De Roadster is gewoon een onwijs leuk wagentje en als er één merk kleur op de weg brengt is het Tesla wel!

Tesla Motors werd in 2003 opgericht in Amerika en na een periode van drie jaar ontwikkelen kwamen ze in 2006 met het eerste prototype van de Roadster. Een leuk ogende tweezitter zonder conventionele verbrandingsmotor maar 100% elektrisch en dus 0% uitstoot van schadelijke stoffen, waarmee je op voorhand bij een groot aantal potentiële kopers hoge ogen kon gooien. In 2008 kwam de eerste wagen op de markt en het succes is gebleken, want inmiddels vier jaar later rijden er in 10 verschillende varianten ruim 2300 van rond op de wereld en wordt de Roadster al in 37 landen verkocht.

Zoals hierboven vermeldt bestaan er 10 verschillende varianten van de Roadster, waarvan er 6 “standaard” versies door Tesla, 3 getunede versies door de Duitse tuner Brabus en 1 speciale Tag Heuer-versie. Nou is dat hartstikke leuk natuurlijk, maar er is nog iets waarmee Tesla zich weet te onderscheiden ten opzichte van andere merken (en waar het in dit artikel een beetje om draait) en dat is het feit dat de Roadster in maar liefst 17 verschillende kleuren leverbaar is! Daarbuiten is er ook voor het interieur keuze uit maarliefst 5 verschillende kleuren leer en kun je voor de accenten ook nog eens kiezen uit 9 kleuren! Kortom, de titel “een beetje kleur op de weg” lijkt me in dit geval wel van toepassing.

Inmiddels ben ik tijdens het spotten al 10 verschillende kleurvarianten tegengekomen, maar heb ik op internet ook varianten gezien die zelfs buiten de 17 standaard kleuren vallen. Het laten wrappen van een auto is momenteel erg populair en met name Tesla’s die voor reclamedoeleinden worden gebruikt krijgen nog wel eens een ander kleurtje mee en ook de matte-wrap is erg in op dit moment. De specificaties van de Roadster zijn niet echt spectaculair maar wil ik toch nog even noemen; De wagen heeft zo’n 300 elektronisch aangedreven paarden, gaat van o tot 100 in 4 seconden, de topsnelheid is 201 kilometer per uur en op een volle accu rij je zo’n 340 kilometer. Door de elektrische aandrijving heeft de Roadster overigens een geweldig koppel van 273- tot 295Nm bij zo’n 5400 tot 5100 toeren per minuut. De genoemde cijfers zijn uiteraard gemiddeld, afhankelijk van welke versie.

Ga je met je pijltje op de foto, dan zie je om welke versie van de Tesla Motors Roadster het gaat en ook de kleur-naam staat erbij vermeld. De rode staat overigens bij de RDW nog geregistreerd als zijnde oranje, dus zal waarschijnlijk voorzien zijn van een wrap of zijn overgespoten, (?) maar heeft hier bij de foto toch de naam Radiant-Red maar meegekregen. Als laatste nog de melding dat Tesla Motors op dit moment bezig is met het model “S”, waarvan in Amerika de eerste op straat al zijn gespot, dus mocht ik er eentje tegenkomen zal ik het hier op de site zeker melden en tot die tijd blijf ik scherp en ga ik op jacht naar de laatste 7 kleuren om dit rijtje compleet te maken!

 

Deel 19: Lamborghini Murcielago Roadster

Een Lamborghini… tsja… Als die-hard Ferrari liefhebber heb ik zelfs overwogen er nooit een artikel over te schrijven, maar owkeej (kuch!), ze zijn toch wel heel erg bruut hoor. Buiten dat feit om, zijn ze ook nog eens erg zeldzaam in ons land en de kans dat je er eentje tegenkomt is dan ook erg klein. Bij de oranje Aventador afgelopen zomer in Noordwijk was ik al enthousiast, maar een Murcielago Roadster op Nederlandse platen doet het hart toch ook een tikkie sneller kloppen!

Het verhaal over deze carspot begon met de uitnodiging van een kennis van me om mee te gaan naar het door Autovisie georganiseerde event; Cars & Coffee in Amsterdam. Voor dit event konden eigenaren van zeldzame of klassieke wagens zich inschrijven en gezien mijn kennis de trotse bezitter is van een fraaie blauwe Lotus Elise S2 had ook hij besloten zich aan te melden. In totaal zouden er zo’n 100 verschillende wagens aanwezig zijn, dus dat beloofde een aardig spektakel te worden. Uitnodigingen als deze sla ik natuurlijk niet af, zeker niet gezien alleen de rit er naartoe al garant zou staan voor een lekker stukkie knallen!

Ondanks dat het nog erg vroeg en frisjes was ging voor vertrek eerst het linnen dakje eraf waarna de rit kon beginnen. Eerst even opwarmen richting de snelweg en het gas kon erop! Tegen de tijd dat we bij Hoofddorp reden was het motortje al lekker warm, waarna ik naast me (rechts van me in dit geval) van de chauffeur de opmerking kreeg; “Zo dan! Moet je eens achter je kijken!” En met een Murcielago op onze staart wisten we dat het feest kon beginnen, want enkele honderden meters voor ons lag de Schipholtunnel al op het gezamelijke gejank te wachten en wisten we wat ons te wachten stond… Nou weet iedereen wel dat een Elise het niet snel van de dikke V12 in een Lamborghini zal winnen, maar met de juiste stuurmanskunsten en een beetje lef kan ik garanderen dat je in het Nederlandse verkeer een aardig eind kan komen. In eerste instantie maakten we even ruimte om de Lambo voorbij te laten gaan en kanonnen wat klinkt zo’n ding lekker in een tunnel! We sloten gelijk weer aan en met de ervaring dat andere bestuurders voor de Elise al snel ruimte maken, vlogen de mensen met de grote gele Lambo in hun achteruitkijkspiegel en het enorme gebrul helemáál snel aan de kant! Wat volgde was een serie van wisselingen van de koppositie en de exacte details zal ik hier maar niet melden, ik denk dat zeker na dit gezegd te hebben jullie dat zelf wel in kunnen vullen… Ik bedoel, we zouden gaan knallen toch?

Zelf herkende ik deze wagen overigens direct, want de eigenaar woont bij mij in de regio en wellicht dat men ook hier de voorganger van deze Roadster nog wel kan herinneren. Jawel, dat was de gesloten versie van de Murcielago die vlak voor de zomer in 2010 uitbrandde op de Grent in Noordwijk. Tijdens een gesprek met de eigenaar kreeg ik te horen dat Lamborghini’s nogal eens last hebben van uitdrogende benzineleidingen wanneer er een tijdje niet mee gereden wordt. (Dit is een verklaring vanuit de fabriek, maar was volgens de eigenaar hier zeker niet het geval.) Uitdroging zou kunnen leiden tot kleine scheurtjes in de rubberen slangen, maar voor het noodlottige voorval waren er eigenlijk al problemen met de benzinepomp van de wagen. De dag ervoor was er zonder problemen nog een behoorlijk eind met de wagen gereden, maar de dag erna was er na een kort stukje rijden naar Noordwijk een enorme benzinelucht binnen in de wagen en wat daarop volgde is inmiddels geschiedenis. Gelukkig was de eigenaar goed verzekerd en stond er binnen de kortste keren weer een nieuwe gele stier voor de deur, waarvan hieronder de plaatjes die ik maakte vanuit de Lotus rijdend op de Ringweg bij Amsterdam.

Als laatste voor de mensen die van de cijfertjes houden nog even wat specificaties, maar ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat dit er weer eentje voor de 300+ club is. Deze dikke Lambo beschikt over 580 paarden onder de kap en met een top van 320 kilometer per uur is het één van de snelste jongens op de Nederlandse wegen. Het sprintje van 0 naar 100 gaat met 3,8 seconden lekker rap en ondanks dat je er nooit een caravan achter zal zien hangen beschikt de Roadster over een koppel van 650Nm bij 5400 toeren per minuut. Maar genoeg cijfertjes nu, het is een Lamborghini Murcielago Roadster en dat zegt toch eigenlijk al genoeg….

p.s. Hierbij wil ik Ron van Gent nog even speciaal bedanken voor de uitnodiging en de geweldige rit met de Lotus naar Amsterdam. Zonder jouw stuurmanskunst had ik deze super-gave ervaring natuurlijk nooit mee kunnen maken en had ik er ook niet zulke vette platen aan overgehouden, thnx Ron!

 

Deel 18: BMW M3 E93 Cabriolet

Onderweg naar mijn vaste spot-stekkie op de grens tussen Wassenaar en Den Haag zag ik deze M3 geparkeerd staan in de straat waar ik van plan was m’n eigen wagen te parkeren. Het dak van de BMW was op dat moment nog gesloten en gezien er in geen velden of wegen iemand te bekennen was zette ik eerst de Golf maar even een stukje verderop, want die hoefde er van mij niet bij op de foto… Ik zette eigenlijk net tien stappen van mijn auto toen ik vanuit een tuin twee heren richting de M3 zag lopen en het eerste wat er door mijn hoofd schoot was; “Aaahh… nee he, hij gaat er vandoor…” Na even stevig de pas erin gezet te hebben stonden de heren gelukkig nog even een praatje te maken bij de wagen en zo mondig als ik ben vroeg ik of ik ondertussen nog even wat plaatjes mocht schieten.

De eigenaar van de wagen reageerde erg enthousiast en vroeg direct of ik hem dan niet liever met het dak open zou zien en of hij hem er even beter voor moest zetten voor de foto. Terwijl ik er geen gras over liet groeien en gelijk maar begon te fotograferen raakte we zo’n beetje aan de praat en kreeg ik al snel de vraag of ik op precies de zelfde plek een keer een rode Porsche 997 Targa 4S had gefotografeerd. Het antwoord was een volmondig ja en dat bleek dus de voorganger van deze M3 te zijn geweest. Meneer was door een kennis op de hoogte gesteld dat zijn Porsche op de spotters-site was gesignaleerd en complimenteerde mij met de foto’s die ik ervan gemaakt had. Zo zie je maar weer dat de wereld maar klein is en je met een vlotte babbel als autofotograaf nog eens in leuke situaties terecht kan komen en op die manier soms net even wat meer voor elkaar kunt krijgen.

Wat betreft de wissel van de Porsche naar deze M3 moet ik zeggen dat het naar mijn idee absoluut een verbetering is geweest, maar daar zullen de meningen vast over verdeeld zijn en blijft dat natuurlijk een kwestie van smaak. Het zelfde geldt ongetwijfeld voor de (net als bij de Porsche) zwarte velgen, maar ik zou haast zeggen; Kijk nou toch! Hoe dik wil je hem hebben! Schoenen maken de man, maar velgen maken de wagen en dikker dan dit kan toch haast niet? Overigens brengen deze zwarte schoentjes de M3 met z’n 420pk in 5,3 seconden naar de 100 kilometer per uur en de topsnelheid ligt op 250 per uur. Natuurlijk zijn er bij BMW ook nog de M5 en M6, maar voor de M3 zal ik altijd een zwak blijven houden en zeker in een uitvoering als deze is ie gewoon ge-wel-dig!

 

Deel 17: Porsche Carrera 1 Targa “Strosek Look”

De afgelopen periode heb ik nogal wat tijd in de fotoshoot van de Datsun 260Z gestoken, maar nu was toch echt weer eens tijd om wat auto’s op dit gedeelte van de website uit te lichten. Een wagen die dit zeker verdiend en ik een perfecte kandidaat vind om mee te beginnen is deze super gave Porsche in een werkelijk fantastische uitvoering!

Net als de Alfa Romeo Montreal uit het eerste artikel komt ook deze schoonheid uit 1975, maar eerlijk is eerlijk; dat zie je er niet echt meer aan af! Sterker nog, ik ben op straat nog niet eerder een klassieke Porsche tegengekomen met zo’n moderne look als deze. De kleur grijs zal ten eerste al geen tint zijn uit de seventies, maar in combinatie met de zwarte details geeft het absoluut een hele moderne uitstraling, die hem naar mijn mening erg goed staat. Ook de velgen zijn aardig aangepakt en door het verchromen van de (originele) Fuchs velgen knallen ze er echt uit. Had de eigenaar een aftermarket-velg gebruikt had het waarschijnlijk al snel een beetje ordinair geworden, dus mijn complimenten voor deze keuze.

Het meest in het oog springende detail aan deze wagen is uiteraard het dak. Origineel was deze wagen voorzien van een targa dak (alleen open boven het hoofd), maar dan was ie voor mij niet zo bijzonder geweest als hoe we hem nu op de foto’s kunnen zien. Tot op de dag van vandaag levert de Duitse tuner Strosek compleet omgebouwde versies van diverse Porsche modellen zoals; de Boxter, de Cayman, de 997 reeks en zelfs de Cayenne, maar ook in het verleden werden bijna alle modellen van Porsche wel eens aangepakt. Je moet dan denken aan body-kits, spoilers, aangepaste koplampen, maar ook aan motorische aanpassingen en turbo’s. Nou hangt er aan de naam Strosek ook een behoorlijk prijskaartje, dus kun je als eigenaar natuurlijk ook op zoek gaan naar een wat goedkoper alternatief…

Extreme Motorcars uit de VS is bijvoorbeeld een bedrijf waar je een stuk goedkoper uit zou kunnen zijn voor het aanpassen van je Porsche en het dak van deze wagen zou daar zomaar eens vandaan kunnen komen. Het ontwerp is bijna een exacte kopie van dat van Strosek en met name de lage daklijn en het platte achterruitje zijn erg herkenbaar. Voor een dak als dit ben je bij dit bedrijf voor zo’n 3000 dollar klaar en na het spuiten in de juiste kleur rij je als Porsche bezitter in een super stoere bak en een stuk origineler dan de massa in hun standaard 911-je!

 

Deel 16: In de USA moet alles groter! (deel 2)

Deel 3 in dit blok op de site werd gewijd aan de grote Amerikanen en ik beloofde daarin dit onderwerp vaker aan te gaan snijden, dus hierbij het tweede deel met wederom een serie van vijf super-gave bakken! De zomer loopt helaas ten einde, dus het aanbod zal de komende tijd op straat wel wat minder gaan worden, maar ik zal ze blijven verzamelen en zodra ik weer vijf nieuwe heb volgt uiteraard het volgende artikel. Voor nu weer veel plezier met deze serie!

#1: 1952 Buick Super. In de eerste serie begon ik met de Buick Dynaflow uit 1951, maar als je snel kijkt zou je haast denken dat het een zelfde wagen is. Optisch zijn eigenlijk alleen de chrome strips aan de zijkant en de chrome vinnen aan de achterzijde anders en zou ik zeggen dat de Super die we hier zien toch een wat luxere wagen is en in dit geval in een betere staat en in een wat fraaiere kleur. De eerste Super komt al uit 1940 en werd door Buick in de markt gezet als middenklasser. De serie zoals op de foto werd gemaakt van ’49 t/m ’53 en in de carosserie varianten; sedan, coupé en als estate. Alle modellen waren voorzien van een V8, waarbij de motoren opliepen van 4,1- naar 4,3- tot de 5,3 liter die zich in deze wagen bevindt. Deze grote groene jongen is sinds april 2012 pas in ons land en absoluut een leuke aanvulling op het Nederlandse wagenpark!

#2: 1961 Ford Galaxie 500. Persoonlijk vind ik deze Ford echt een hele stoere wagen om te zien en gezien de wagen in zijn eerste jaren ruim de helft van de productie bij Ford in beslag nam mag dit wel een succesnummer genoemd worden. Hij werd in Amerika gemaakt van ’59 t/m ’74, maar er zijn ook Galaxies die van ’65 t/m ’69 in Australië van de band kwamen rollen. Een leuk weetje is ook dat de Ford Galaxie in 1966 werd ingezet als presidentiële wagen in Chili, maar dan uiteraard in een gepantserde variant. Zoals hij hier op de foto staat kan hij bijna door als “Hot Rod” en ben ik gezien het aantal dat ervan gemaakt is bijna verbaasd er niet vaker eentje tegen te komen… wat ik eigenlijk best zou willen!

#3: 1962 Cadillac DeVille. Een “Pink-Cadillac”, dat vindt iedereen toch gaaf! Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar ik weet wel zeker dat dit bij iedereen een lach op het gezicht tovert als je er ergens mee aan komt rijden. De naam “DeVille” is afgeleid vanuit het Frans en in Amerika vertaald als; “Of the Town!” De eerste serie werd gemaakt in 1949 en het afgebeelde model is er eentje van de 2e generatie. Met z’n lengte van ruim 5,6 meter, de vinnen en uiteraard de roze kleur een typische wagen uit de sixties en misschien wel één van de mooiste DeVille’s die er ooit gemaakt is.

#4: 1967 Cadillac DeVille. Na de roze die hiervoor werd beschreven eentje van de derde serie en het is wel duidelijk, het uitbundige was er wel een beetje vanaf… Op alle fronten werd het allemaal een stuk hoekiger, de vinnen waren langzaam aan het verdwijnen en ook de kleuren werden wat somberder. Bij deze generatie bleef de lengte overigens wel gelijk met z’n 5,6 meter. Smaken verschillen natuurlijk, maar zelf vind ik het toch best vreemd dat dit model zes jaar werd geproduceerd (’65 t/m ’70) en de toch fraaiere tweede serie maar vier jaar (’61 t/m ’64). De laatse Cadillac met de naam “DeVille” stamt inmiddels uit 2005 en het meest recente model heeft alleen nog maar de letters “DTS” op de achterkant, wat staat voor; DeVille Touring Sedan.

#5: 1967 Buick Wildcat Custom. Hij kwam niet helemaal zó de fabriek uitrollen in 1967, maar oh wat issie mooi zeg! De two-tone kleurstelling, de grote glimmende velgen en in deze staat misschien zelfs wel mooier dan origineel…? De puristen onder ons zouden de voorkeur geven aan een originele, maar ik kan dit wel waarderen en vind hem zo echt Hot (-Rod)! Deze Wildcat is er eentje uit de 46400-serie en is gemaakt in een oplage van 10585 stuks. Zoals ie er hier bijstaat zal zo’n wagen nu wel een paar knaken kosten en kun je de prijzen van toen natuurlijk niet vergelijken met onze euro van nu, maar voor “slechts” 3382 dollar stond ie in 1967 voor je deur!


Deel 15: “Als de brandweer” met de Aston Martin V12 Vantage in “Fire Red”

Na twee dagen binnen gezeten te hebben om de foto’s van mijn laatste shoot zo snel mogelijk klaar te hebben kon ik even geen beeldscherm meer voor mijn ogen verdragen. Het beste wat ik dan kan doen om er even uit te zijn en te ontspannen; inderdaad, de auto instappen en checken of er ergens nog wat te platen valt (om dat dan later weer te kunnen bewerken vanachter dat zelfde beeldscherm…). Nou heb ik genoeg vaste spotplekken, maar ik besloot dit keer weer eens naar het brugrestaurant over de A4 bij Hoofddorp te gaan. Persoonlijk vind ik dat een hele leuke spotplek, niet te ver van huis en er valt altijd wel wat te zien.

De afgelopen dagen was het prachtig weer, maar uitgerekend toen ik daar aankwam begon het voor de verandering weer eens spontaan te regenen. Vanuit de auto kon ik zien dat het maar een klein buitje was, dus radio aan en rustig afwachten tot ie zou overwaaien. Na een klein kwartiertje werd het droog en kon ik dan toch de benen gaan strekken en van de buitenlucht gaan genieten. Om te kunnen genieten hoefde ik me na het uitstappen alleen maar om te draaien in de richting van het vd Valk hotel, want daar stond tussen alle saai gekleurde wagens op de parkeerplaats een in “Fire Red” uitgevoerde Aston Martin V12 Vantage al naar me te schreeuwen om op de foto gezet te worden.

De V8 Vantage zie je op de weg nog met enige regelmaat voorbij komen, maar zijn (motorisch-) grotere broer is toch wel een zeldzaamheid te noemen en in een kleur als deze al helemaal. De kleur rood die we op deze wagen zien valt bij Aston Martin onder de “Special Colours” en voor zover ik weet rijdt er in ons land maar eentje in deze kleur op Nederlandse platen. Rood zie je op de Vantage modellen zowiezo weinig, want van de V8 rijden er ook maar twee op de gele platen en deze vallen in de kleur “Magma Red” toch net even minder op dan de V12 die we hier op de foto’s zien. Optisch zijn de V8- en de V12 Vantage eigenlijk nagenoeg gelijk, alleen is de V12 uitgerust met vier carbon luchtsleuven op de motorkap om de warme lucht van het 6 liter V12 blok af te voeren en heeft standaard net even wat fraaiere velgen als je het mij vraagt.

Brandweerwagens zijn als we het even letterlijk bekijken eigenlijk helemaal niet zo snel, dus waar de uitspraak; “Hij gaat als de brandweer” nou vandaan komt… Voor deze rode duivel gelden uiteraard hele andere snelheden, want hij gaat net als de meeste supercars onder dit blokje met 305km per uur over de 300 grens. Z’n “kleine broertje” met de V8 perst er zo’n 360pk uit (toch ook goed voor 288 per uur), maar met vier cilinders meer komt de V12 aan de 517pk! De sprint van stilstand naar de 100km per uur doet deze topper in 4,2 seconden en daarmee gaat ie… ok dan; Als de brandweer!

 

Deel 14: Olympische Audi R8

De afgelopen weken hebben we met z’n allen kunnen genieten van onze Nederlandse topsporters op de Olympische Zomerspelen van 2012 in Londen. Met twintig medailles aan de eindstreep stonden we welliswaar niet in het bovenste rijtje, maar voor een klein landje als Nederland is dat toch een prachtig resultaat! Absolute sterren waren Epke Zonderland bij het turnen/rek, Marianne Vos bij het wielrennen/wegrijden, Ranomi Kromowidjojo met twee keer goud bij het zwemmen, Dorian Rijsselberghe bij het zeilen en natúúrlijk “onze” hockeymeisjes!

Vanaf volgende week beginnen ook de Paralympische Zomerspelen van 2012, dus de eigenaar van deze Audi kan zijn wrap er nog even op laten zitten als extra stimulans naar de Nederlandse sporters die daar voor ons land uitkomen. Deze R8 is normaal gesproken overigens grijs met zilverkleurige sideblades en zilveren velgen en was eerder dit jaar tijdens het EK-voetbal al eens voorzien van oranje velgen. De dikke V8 achterin levert 414pk en de wagen heeft een topsnelheid van net boven de 300 kilometer per uur! Tegen de tijd van 4,6 seconden naar de 100 kan de altijd vrolijke hardloper Churandy Martina niet op, maar hij vindt dit oranje monster vast een leuk “machientje”!!!

 

Deel 13: Fisker Karma (Deel I)

Een wagen die we in het Nederlandse straatbeeld steeds vaker tegenkomen is de Fisker Karma. Afgelopen jaren werden we overspoeld door allerlei elektrische auto’s zoals de Toyota Prius, de Honda Civic en de Honda Insight. Maar eerlijk is eerlijk, qua uiterlijk zijn dat toch een beetje tuttige wagentjes… Merken als Lexus (afgeleid van Toyota) creëren tegenwoordig gelukkig al wat fraaiere modellen en ook de Tesla Roadster is wel te behappen. Het jammere bij elektrische auto’s met het uiterlijk van een leuke sportwagen als de Tesla blijft alleen wel het ontbrekende geluid, het staat toch een beetje lullig als je met zoiets voorbij komt zoeven in bijna totale stilte…

Het bedrijf Fisker Automotive, Inc. is in 2004 opgezet door de Deen Hendrik Fisker. Deze naam zou je eventueel al bekend voor kunnen komen gezien hij ook de ontwerper is geweest van o.a. de Aston Martin DB9, de Aston Martin V8 Vantage en de Z8 van BMW. Het exterieur van de Karma is dan ook best overweldigend te noemen als je het mij vraagt en iedereen draait zijn hoofd ernaartoe als er eentje aan komt rijden. Van binnen is het misschien nog meer een kwestie van smaak dan van buiten met de vier verschillende mogelijkheden voor bekleding en het dashboard, maar alles valt onder de noemer “aarde-tinten”. Er zijn drie  verschillende uitvoeringen van de Karma; de Ecostandard, de Ecosport en de Ecochiq. Voor de buitenkant kun je kiezen uit zeven verschillende kleuren en ook die vallen wel een beetje in de richting van de natuurlijke kleuren.

Alles draait bij Fisker om het milieu, diervriendelijke materialen en recycling en dat is met een modelnaam als “Karma” ook wel een beetje te verwachten. Wat erg bijzonder is aan deze wagen is de economische aandrijving, want die is ten opzichte van alle andere hybrides wel anders te noemen. De Karma heeft namelijk twee elektromotoren achterin, maar ook een turbo-benzinemotor voorin. De letters EVer op de wagen staan dan ook voor; Electric Vehicle with Extended Range. Zijn je accu’s na zo’n 80km dus leeg, dan rij je op de benzinemotor nog 320km verder. Zijn de accu’s volledig opgeladen trekt de wagen op tot 100 in 6 seconden en de maximale topsnelheid is ongeveer 200km per uur. Wil je dus niet alleen maar op de fiets stappen om de wereld te verbeteren maar toch auto blijven rijden, voor net geen ton aan euro’s rij je deze originele en zeer fraaie Fisker Karma!

 

Deel 12: Spotten in m’n eigen dorp

Mensen vragen me als ze mijn foto’s zien vaak hoe ik nou weet waar ik al die bijzondere auto’s kan vinden. Maar eigenlijk is het heel simpel; ga maar eens een tijdje langs een drukke weg staan en ze komen vanzelf! Vroeger stapte ik zelf vaak in de auto en reed ik van hot naar her op zoek naar die dikke wagen die ik zo graag wilde spotten, maar ik kwam vaak genoeg nog thuis met lege handen. Ik jaagde er regelmatig een halve tank benzine doorheen en op die manier was het zonde van de tijd en werd het een dure hobby… Auto’s hebben wielen en rijden rond, dus het beste kun je gewoon op een vaste stek blijven en ze komen vanzelf naar je toe!

Op dit moment heb ik vakantie en genoeg tijd om te spotten. Nou woon ik zelf in Voorhout en ligt dat op de route naar Noordwijk, dus met mooi weer zijn er genoeg mensen die met hun mooie wagen willen showen op de boulevard of een terrasje willen pakken aan zee. Vanmorgen ben ik dus met de camera op de fiets gestapt en ben ik gewoon in m’n eigen dorp langs de weg gaan staan om ze op te wachten. In drie uur tijd heb ik zo’n twintig leuke auto’s op de plaat kunnen zetten waarvan hieronder een selectie. Het loopt uiteen van een grappige Lomax tot een dikke Bentley van een paar ton, met als absolute toppers van vandaag twee maal een Mercedes Benz SLS AMG en de prachtige 360 Spider van Ferrari! Hierbij de eerste vakantie-spot-foto’s van dinsdag 14 augustus 2012.

 

Deel 11: Zomaar in het wild, de Aston Martin DB2/4 MkIII 1957

Zoals de titel al aangeeft, totaal onverwacht en “zomaar in het wild”, dat zijn eigenlijk de leukste spots die je maar kan hebben. Ik bedoel, ga je naar een evenement of richting Circuitpark Zandvoort weet je bij voorbaat eigenlijk al dat je iets op de plaat kan gaan zetten. Maar de ervaring heeft geleerd dat je juist op een moment dat je het niet verwacht de leukste of dikste wagen ineens voor je neus hebt staan. Denk maar aan de situatie met de Aventador op een plek waar ik normaal gesproken eigenlijk niet snel zal zitten en zo dus ook met deze engelse beauty!

Het laatste stukje lopen van onze parkeerplek naar één van onze vaste spotplekken op het randje van Wassenaar keek m’n spotmaatje Hans toevallig even om op het moment dat deze prachtige Aston Martin aan de overkant van de weg aan kwam rijden. Als een sniper met zijn geweer ging bij mij gelijk de trekker over om de camera aan te zetten en begon ik direct met schieten, want rijdend over de ventweg had meneer ook zomaar de andere kant op kunnen rijden. Gelukkig waren de spot-goden ons goed gezind en maakte de bestuurder een u-turn en kwam gelukkig onze kant nog op ook!

Twee fotografen half op de weg en maar knallen met die camera’s… hmm… wat zal zo’n man achter het stuur wel niet denken? Het is zelfs op de foto te zien dat meneer in eerste instantie een beetje verbaasd kijkt, maar de blik en het gebaar op de vierde plaat zijn gewoon geweldig, alsof hij wil zeggen; “Tadaaa… en ja mannen, kijk mij maar eens rijden in mijn prachtig gerestaureerde wagen die eruit ziet als nieuw!”

Een DB2/4 MkIII in een staat als deze is echt wel een zeldzaamheid te noemen, want tussen 1957 en 1959 zijn er in verschillende carosserie-varianten maar zo’n 550 van geproduceerd. Uiteraard zullen er met de jaren wel wat verloren zijn gegaan, dus dat aantal zullen we anno nu al helemaal niet halen. Pin mij overigens niet vast aan dit getal, want de meningen zijn er gezien de data die hierover bekend is nog wel eens over verdeeld. De wagen heeft een stalen carosserie en staat tevens op een stalen frame. Hij is voorzien van achterwielaandrijving welke wordt aangedreven door een 3 liter 6 cilinder in lijn met 2 kleppen per cilinder wat met de 200pk die hij er dan uit kan persen een topsnelheid oplevert van zo’n 192 kilometer per uur. Al met al niet gek voor een auto van deze klasse uit 1957 toch!

Als laatste nog even het volgende: Ik tikte op Google het kenteken van deze wagen in en zodoende kwam ik erachter dat de lettercombinatie AR0292 niet alleen als kenteken toebehoort aan deze wagen, maar ook aan een typenummer van een herenhorloge door Emporio Armani. Dit klokje is tekoop voor ongeveer 250 euro op internet, maar deze Aston Martin DB2/4 MkIII…. ik zou haast zeggen “onbetaalbaar!”

 

Deel 10: Hoor, hoor… Aventador!

Een dikke spijker in mijn achterband, dus vandaag “op naar de Kwikfit in Noordwijk!” Gezien het lekkere weer en geen andere verplichtingen had ik absoluut geen haast, dus ik heb daar mijn auto achtergelaten en om de tijd te doden even lekker een stukje gelopen richting zee. Als spotter zijnde kom ik er de laatste tijd eigenlijk een stuk minder dan voorheen, gezien het enorme aantal medespotters dat er vaak loopt, maar de camera had ik uiteraard meegenomen mocht ik nog iets leuks tegenkomen.

Het begon toch al lekker bij de Hotels van Oranje met een dikke Audi TT-RS in het wit en in mijn ooghoek zag ik de volgende patiënt al klaar staan, een chique Maserati Quattroporte S. Toevallig trof ik de vriendelijke eigenaren van deze limo en na een gezellig praatje kon ik ook nog even een interieurtje meepakken, altijd een leuk extraatje zeg ik dan. Mevrouw wist me al te vertellen dat er op de boulevard een Lamborghini zou staan, dus na afscheid te hebben genomen op naar de Lambo dan maar!

Daar aangekomen (tien stappen verder…) hield ik m’n ogen goed open en struinde de boulevard van voor naar achter af op zoek naar de gespotte Lamborghini, maar de stier was helaas nergens te bekennen. Wel werd ik getrakteerd op een spiksplinternieuwe BMW M3 E93 Cabriolet in mijn favoriete kleur “frozen gray”. Ter informatie; praat ik hier dan over een mat-grijze kleur. Ondanks het heerlijke weer stond de wagen er gesloten bij, maar na de tweede foto was de eigenaar zo vriendelijk hem bij wijze van geintje vanaf het terras aan de overkant even te openen, wat weer erg leuke “Transformer-achtige” plaatjes opleverde. Na ook hier weer een praatje te hebben gemaakt ging de wandeltocht richting Huis ter Duin en toen…

…zittend op een muurtje klonk daar ineens een onbeschrijfelijk geluid waarbij ik gelijk moest denken aan de flauwe grap die ik al maanden bij mijn spot-maatje Hans uithaal door continu te roepen; Hoor, hoor… (Hij; Wat?) Aventador! Ik draaide me om en krijg nou de hik… een Aventador! Geloof me, je weet echt niet wat je hoort en ziet als dit aan komt rijden. Je bent bijna geneigd gewoon op dat muurtje te blijven zitten en het gewoon aan je voorbij te laten gaan. Maar dat moet je dus NIET doen!!! Reageren moet je, want anders gaat geen mens je geloven! Ik schoot als het ware weer wakker en wist eigenlijk dan weer heel snel hoe ik dit aan moest pakken; spring van die muur, kijk goed uit maar ren de weg op en ga er gewoon voor zitten! Het klinkt voor sommige misschien een beetje vreemd, maar het is echt de beste manier om zeker te weten dat een auto als deze voor je neus stil blijft staan.

En daar stond ie dan voor mijn camera… met z’n 700PK, een koppel van 690Nm bij 5500 toeren per minuut, in 2,9 seconden naar de 100 en een topsnelheid van maar liefst 350 kilometer per uur! Dikker dan dit kun je ze bijna niet tegenkomen toch? Ja, in Londen of Monaco, maar toch niet in ons kikkerlandje. Daar komt ook nog eens het enorme prijskaartje van rond de 320.000 euries bij, dus een Topspot met een hoofdletter T kunnen we deze Aventador wel weer noemen.

Het bedrag wat ik bij terugkomst bij de Kwikfit af moest rekenen voor het repareren van de lekke band was overigens 22 euro, maar ik kan na deze ervaring  en zo’n geslaagde middag niet zeggen dat dat me nog wat kon schelen. Waar een lekke band al niet goed voor kan zijn!

 

Deel 9: “Uit je dak!” Cabrio Special

Vandaag op 24 juli 2012 lijkt het dan toch te gaan gebeuren, de zomer is begonnen! Hét moment dus om de cabriolet eens onder de aandacht te brengen. Met lekker weer lijken ze ineens wel als paddestoelen uit de grond te komen. En of het nou een klassieker is of een moderne sportwagen, overal op de weg lachende en genietende mensen die lekker aan het toeren zijn met het dak naar beneden en de wind in de haren. Even terzijde; De schrijver heeft zelf geen haar op zijn hoofd, maar de kreet klinkt gewoon lekker!

De algemene naam voor een auto met open dak is uiteraard “cabriolet”, maar andere benamingen die veel gebruikt worden zijn o.a.; convertible, roadster, speedster, spider (of geschreven als spyder) en wanneer alleen het gedeelte boven het hoofd open kan noemen we het meestal een targa. Er zijn ook fabrikanten die een speciale naam meegeven aan hun open modellen. Denk dan bijvoorbeeld aan de verschillende Volante-modellen bij Aston Martin of de bekende CC-serie bij Peugeot. Zeker bij de laatst genoemde, autokenner of niet, weet iedereen dan dat je het over een cabriolet hebt.

Voor de volgende serie foto’s heb ik een selectie gemaakt van fraaie cabrio’s die ik de afgelopen tijd op de weg ben tegengekomen. Beginnend met een leuke klassieker uit 1953 tot een persoonlijke favoriet van het jaar 2012. De één doet z’n rondje alleen in zijn bolide, de ander gezellig met zijn of haar partner, maar er zijn er ook die gezellig met z’n zessen hun ritje maken zoals ook is te zien op één van de foto’s! We kennen allemaal wel de vergelijking tussen een hond en zijn baasje, maar op een bepaalde manier lijken sommige auto’s ook gewoon bij een persoon te passen en kun je aan de combinatie tussen bestuurder en auto bijna aanvoelen wat voor soort persoon het is. Veel plezier in ieder geval met het bekijken en probeer voor jezelf ook maar eens “aan te voelen” hoe het zit tussen de mens en de auto…

#1: 1953 MG TD. Een klein en knus wagentje wat zo te zien in een zeer goede staat verkeert. De leren jasjes met de bontkraag maken het plaatje helemaal compleet zou ik zeggen.

#2: 1956 Ford Thunderbird. Een werkelijk prachtige klassieker met helaas toch een beetje schade onder het rooster achter het voorwiel. Mevrouw ligt lekker in de zon te genieten, maar meneer moet echt even aan de bak om dat nog even op te knappen en dan is ie écht af!

#3: 1961 Porsche 356B Cabriolet. Een Porsche vindt iedereen wel  leuk denk. Zeker in een uitvoering als deze in het fraaie zilver met de rode stoeltjes, het rode dashboard en de glimmende wieldoppen. Dit is wat men noemt ”een snoepje!”

#4: 1967 Chevrolet Camaro Convertible. Ik had het al aangegeven, maar zoals je ziet kun je ook met z’n zessen op pad in een Camaro! Waarschijnlijk wel een beetje krap achterin, maar gezelliger dan dit kan het toch niet worden in deze stoere amerikaan?

#5: 1970 Ford Torino GT. Hoe cool wil je hem hebben? Vlak voor dit moment zag meneer me staan met de camera en zette deze dikke rooie GT ongegeneerd stil op de rotonde om even te poseren. Daarna het gas er weer op en brullend richting de boulevard van Zandvoort aan Zee!

#6: 1986 Aston Martin V8 Volante. Wat een prachtige dikke Engelsman is dit zeg! Het model, de kleur en uiteraard zoals de naam al zegt een heerlijk roffelende V8 in het vooronder. Later nog de moderne V8 Vantage Roadster, maar of die het nou wint van deze…

#7: 1991 BMW Z1. Deze kleine cabrio van BMW is met name bekend om zijn bijzondere deuren die naar beneden zakken in de dorpels. Ideaal voor in een wat smallere garage en als iedere auto dit zou hebben zou het een hoop kleine deukjes van openslaande deuren schelen denk. Een klasse wagen dit!

#8: 1993 Morgan 8 Injection. Nee, ik vergis me hier niet in het jaartal! Een beetje misleidend is het natuurlijk wel, maar deze oud ogende Morgan komt echt uit ’93. Het is een wagen voor de liefhebber en meneer reed er dan ook breed glimlachend in rond. Een plaatje dit!

#9: 2001 Ferrari 360 spider. De open versie van de 360 Modena… en ik val gewoon bijna stil… Hier hoeft eigenlijk geen tekst bij toch, dit spreekt wel voor zichzelf. De naam van de website komt mede door deze geweldige Italiaan en ik zou er wel uren naar kunnen kijken. Een vaste kreet die ik roep als ik er eentje tegenkom is uiteraard: Forza Ferrari!!!

#10: 2004 Lotus Elise 111S. De Elise modellen zijn net karts; klein, superlicht en zelfs met niet al te grote motoren mede daardoor net kleine raketjes. Er zijn wel tig verschillende varianten en dat het leuk rijden is is ook aan het gezicht van deze bestuurder wel af te lezen.

#11: 2007 Ford Mustang Eleanor KS Convertible. Wie kent hem niet, de film Gone in 60 seconds! Deze gruwelijk dikke Mustang is gebaseerd op de gesloten variant uit de film en is in de basis eigenlijk weer een GT500. Hij is bijna zo bizar dat ik echt even met mijn ogen moest knipperen toen die aan kwam denderen dat ik nog bijna vergat er foto’s van te maken. Héél erg dik dit!

#12: 2008 Aston Martin V8 Vantage Roadster. Dit is weer grote klasse hoor! De donkerblauwe kleur en het bruine interieur zijn echt stijlvol en ook het geluid hieruit is zó lekker. Ik heb weleens het genoegen gehad een fotoshoot te kunnen doen met de dichte versie, maar ook deze zou ik nog wel eens voor mijn lens willen hebben.

#13: 2009 Lotus Elise Supercharged. We hadden hier al de 111S, maar deze wilde ik jullie toch niet onthouden. Zeker in het zogenoemde “Black on Black” een bom op wielen! En om maar in de artillerie-termen te blijven, hierin word je afgevuurd als vanuit een kanon!

#14: 2010 Porsche Boxter Spyder. Een stukje duitse degelijkheid of perfectie kun je dit wel noemen. Deze Porsche is een zeldzaamheid op de nederlandse wegen en ik was dan ook blij om er weer eens eentje vast te kunnen vastleggen. Het lijkt me een knaller om in te rijden!

#15: BMW M3 E93 Cabriolet. Dit is voor mij persoonlijk absoluut een topper en zo in het mat-grijs helemaal! Niet te groot of te klein, stijlvol maar toch sportief en komop, iedereen vindt hem tof! De wielen hadden van mij zwart mogen zijn, maar als dat het enige is…

Met de M3 ben ik aan het einde gekomen van deze special en mocht ik deze zomer nog een hoop cabriolets kunnen spotten wellicht nog eens een vervolg in een tweede deel. Laat via ray@tyler360.nl weten wat jouw favoriet uit deze serie is en het model met de meeste stemmen krijgt nog een artikel voor zichzelf!

 

Deel 8: De TVR Sagaris van Prins Bernhard jr.

“Sagaris”; De Griekse naam voor een scherpe lichtgewicht bijl die makkelijk door de verdediging van de tegenstander kwam door zijn zeer scherpe punt. Gebruikt door de Scythians (of Scyths), een volk wat leefde op de Caspische steppe in oost Europa en delen van centraal Azië rond 440 voor Christus.

Zo, dat is nog eens een binnenkomer om een stuk tekst over een auto mee te beginnen. Maar na dit te hebben gelezen, weten we ook gelijk met wat voor soort auto we hier temaken hebben. Wat je ook leest over de Sagaris, het komt overal op hetzelfde neer;  Hij is “insane!”

De TVR Sagaris maakte zijn debuut in 2003 op de MPH03 Auto Show in Engeland. Vervolgens stond het pre-productiemodel in 2004 op de Birmingham Motorshow en werd er in 2005 begonnen met het uiteindelijke poductiemodel zoals we het hier kunnen zien. Het extreme ontwerp van de wagen komt van Graham Brown en Lee Hodgetts en is net als het genoemde wapen scherp en met zijn 1150 kilogram een echte lichtgewicht. In eerste instantie hadden de heren ontwerpers overigens wel een foutje gemaakt door meerdere sleuven te maken bovenin de voorste wielkasten om lucht af te kunnen voeren. Maar logischerwijs vlogen dan tijdens het rijden de brokken vuil en stenen vanaf de banden je om de oren en zou je bij wijze van spreken wekelijks de voorruit kunnen vervangen. Op de tweede foto is goed te zien dat men daarna het model gelijk heeft gehouden, maar dat het nu een dichte kap is geworden.

Motorisch gezien is de Sagaris ook geen kleine jongen te noemen met z’n 4 liter 6 cilinder in lijn met 4 kleppen per cilinder. Bij 7000 tot 7500 toeren levert dat zo’n 380PK op, maar  daarboven komt ie tot de 400PK en ligt de trekkracht bij 5000 toeren op zo’n 473Nm. De wagen heeft een 5 speed handbak, maar dat schakelen gaat bij deze TVR helaas niet zonder slag of stoot. Voor de koppeling moet je aardig kracht zetten en de ruimte tussen de versnellingspook en de cardantunnel is erg klein, dus daar moet je wel even de handigheid in vinden. Een ander detail is dat de inmiddels overleden eigenaar van TVR uit die tijd; Peter Wheeler, totaal tegen de Europese richtlijn in absoluut geen ABS of airbags in de Sagaris wilde hebben. Volgens hem zouden bestuurders van de wagen dan alleen maar het gevoel krijgen onoverwinnelijk te zijn en teveel vertrouwen in de wagen hebben. Het moge duidelijk zijn, het is geen standaard auto die je op iedere hoek van de straat tegenkomt en zeker een wagen waar je je kop bij moet houden. Helemaal als je dat rechter pedaal tot de bodem zou willen vloeren, in 4 seconden aan de 100 zit en doorgaat tot de (we hebben er weer één!) 300 kilometer per uur!

De oranje Sagaris uit 2006 waar we hier wat foto’s van zien is de voormalige auto van Prins Bernhard jr. Zoals sommige wel weten is de Prins een echte autofreak en reed hij na deze TVR een hele tijd in een zwarte Alfa Romeo 8C Competizione, op dit moment een grijze Aston Martin V8 Vantage en wordt hij regelmatig in Amsterdam gesignaleerd in een dikke Ferrari. Ook racet hij samen met zijn broer Pieter-Christiaan op het circuit mee in het Dutch GT4  Championship.

Speciaal aan deze wagen is dat het één van de twaalf op de wereld is met het stuur aan de linkerkant en voor iemand van Het Koninklijk Huis is deze kleur; “Chameleon Orange” wel erg toepasselijk. Op het moment van verkoop stond de kilometerteller op 37.000km, was de vraagprijs bij de firma Munsterhuis toen 89.000 euro en wellicht heeft deze prachtwagen inmiddels wel een nieuw baasje gevonden.

Al met al een indrukwekkende wagen en twee weken geleden had ik nog kunnen zeggen: Ik ben benieuwd of er in de toekomst onder leiding van de huidige eigenaar van TVR; de Russische bankier en zakenman Nikolai Smolenski ooit nog een icoon als dit de fabriek uit komt rollen. Maar op 12 juli 2012 heeft deze man officieel bekend gemaakt dat het voortbestaan van het geweldige automerk TVR financieel niet meer haalbaar is en de stekker er helaas uitgaat. Persoonlijk zou ik het graag anders zien, maar helaas een triest einde aan dit verhaal…

 

Deel 7: Wiesmann? Nooit van gehoord!

Dit is een reactie die ik vaak te horen krijg als het merk ter sprake komt en dus een goede aanleiding om er eens een artikeltje aan te wijden.

Wiesmann is ten opzichte van een veel bekender merk als Porsche een kleine fabrikant uit Dülmen in Duitsland. De wagens worden met de hand in zo’n 350 uur volledig naar wens van de klant geproduceerd en in zo’n geval is zolang de kassa maar blijft rinkelen bijna alles mogelijk. De kleuren voor het exterieur, interieur, materiaalkeuze, velgen, noem maar op… zolang het maar blijft bij de basis van het GT- of Roadster model.  Voor de motoren wordt gebruik gemaakt van de krachtbron van BMW en na de aanpassingen door Wiesmann zelf liegen de specificaties er niet om, brute power dus!

Er zijn tot op heden zo’n twaalf verschillende uitvoeringen gemaakt, waarvan zes GT’s en zes Roadster’s. Als laatste is er na achttien jaar een Final Edition van de Roadster MF3 bijgekomen als afsluiter voor dat specifieke model. Een prachtige Roadster welke als tribute leverbaar is in achttien verschillende kleurvarianten met een stuk voor stuk zeer originele striping en namen als: Panther, Rocket, Vampire en La Dolce Vita!

De hieronder afgebeelde Wiesmann is de GT MF4-S, de vernieuwde versie van de GT MF4. Waar het oudere model nog de 4,8 liter V8 met 367PK onder de neus had liggen, heeft deze een 4,0 liter V8 met 420PK, maar dat heeft natuurlijk alles met de verbeterde technieken van deze tijd te maken. Wat betreft de trekkracht heeft de nieuwe daarentegen wel wat moeten inleveren, want dat is van 490Nm  gezakt naar de 400Nm. De wagen heeft een zeventraps automaat met een dubbele koppeling en het sprintje van de 0 naar de 100 gaat in slechts 4,4 seconden. Verder is de aerodynamica een stuk verbeterd met een andere voorbumper en een achterspoiler die automatisch naar buiten komt, maar eventueel ook manueel vanuit de binnenkant is te bedienen. Alles bij elkaar opgeteld zijn het indrukwekkende cijfertjes en als je het gaspedaal maar diep genoeg het tapijt intrapt… 300 kilometer per uur moet ie wel halen!

 

Deel 6: Pechgeval of stommiteit?

Er zijn momenten als autobezitter dat je eigenlijk liever niet gespot zou willen worden. Het kan een gevalletje “domme pech” zijn waar je zelf weinig aan had kunnen doen zoals met een lekke band. Maar zaken als vergeten te tanken en paaltjes over het hoofd zien vallen uiteraard onder een andere categorie. Dat is gewoonweg dom! Hieronder een vijftal voorbeelden van pechgevallen en je ziet het, of je nou in een klassieker rijdt of in een luxe limousine, het kan ons allemaal overkomen.

De eerste is een leuke klassieker, de Alpine A310 V6. De eigenaar is hem nog aan het opknappen, maar voorlopig staat zijn band nog plat en valt er ook aan de buitenkant zeker nog wel wat te klussen de komende tijd.

Nummer twee is een Maserati Quattroporte en die staat er ook leuk bij zo. Toevallig sprak ik de eigenaar en die vertelde op een hele droge toon dat hij de Kwikfit even had gebeld en dat ze zijn wiel maar op waren wezen halen. Meneer is overigens wel een liefhebber van het merk, want in de garage bij zijn huis stond nog een tweede drietand!

De derde is wederom een Quattroporte. De reden waarom deze hier zo stil in een hoekje is geparkeerd is mij niet bekend, maar het briefje op het dashboard geeft duidelijk aan dat ie er geen zin meer in had. Overigens wel appart dat er een vooraf geprint briefje in de auto aanwezig is, of zal dat nodig zijn bij deze italiaan? Ik rij zelf iedere dag langs deze plek en de wagen heeft er achteraf bijna drie dagen gestaan.

Bij nummer vier beginnen de echte stommiteiten, te beginnen met de Bentley Continental GT. De chique wagen staat aan de onderkant lekker leeg te lopen na het over het hoofd zien van een laag paaltje. Ik ben er zelf geen getuige van geweest, maar hoorde het van de portier bij Hotel des Indes op het Lange Voorhout in Den Haag. Buiten de kapotte radiateur is er verder ook aanzienlijke schade aan de voorzijde zichtbaar en zal het de eigenaar wel een paar knaken gekost hebben om dit allemaal te laten repareren.

De laatste is misschien wel het toppunt in deze reeks. Ik bedoel, als we één ding allemaal weten is het wel dat je om te kunnen rijden je er iets in moet gooien… brandstof dus! Deze Austin Healey 3000 kwam vrolijk aanrijden bij het stoplicht, vervolgens begon het gepruttel en daarna werd het dodelijk stil. De deurtjes gingen open en de heren konden gaan duwen. Een kwartiertje later kwam er een bekende aanrijden met een jerrycan benzine en kon het ritje weer verder. Kapotte benzinemeter of gewoon niet goed opgelet, knullig stond het in ieder geval wel.

 

Deel 5: Europese primeur Jeep SRT-8 2012

Begin mei tijdens een rondje spotten in en om Zandvoort nam ik zoals gebruikelijk ook de parkeerplaats bij Bloemendaal aan Zee maar even mee in het rondje. Het was eigenlijk best leeg, maar als je niet gaat kijken dan vind je niks ook. Ineens viel mijn oog op een wel erg grote en glimmende wagen en warempel, het was de nieuwste SRT-8 van Jeep. Thuisgekomen natuurlijk op het net even gaan zoeken en toen bleek dit model in Europa nog niet één keer gespot te zijn en had ik dus nog een primeur tepakken ook!

Op dit moment is de wagen alleen nog maar via het grijze circuit naar Nederland te halen, maar daar komt zeer binnenkort verandering in en dan staat dit monster voor net geen anderhalve ton bij je voor de deur. Ik noem het een monster, want met z’n 6,5 liter V8 en 486pk zal ie best wel grommen. Je trapt hem in 5 seconden naar de 100 en de top van dit toch niet al te lichte karretje zit op de 257 kilometer per uur!

 

Deel 4: Lotus Evora in unieke kleur

De zomer van 2012 bewijst maar weer dat het in Nederland lastig droog te houden is. Ervaring met regen heb ik als autospotter inmiddels ook wel opgedaan en er zijn nou eenmaal van die momenten dat je toch even snel met paraplu de auto uit moet om wat plaatjes te schieten, zo ook hier op het Spaarne in Haarlem.

De Lotus Evora was voor het eerst sinds jaren weer eens een totaal nieuw model voor Lotus. Eigenlijk een beetje een mix tussen luxe en sportief was de intensie bij de fabrikant. Dat laatste heeft denk wel de overhand, maar vergeleken met de gemiddelde Elise of Exige praat je bij een klein stukje extra foam onder je kont al snel over luxe natuurlijk… Ik heb er zelf wel eens in kunnen zitten en eerlijk is eerlijk, slecht is het niet natuurlijk en ook de gewichtsbesparing wat bij Lotus van oudsher hoog in het vaandel staat moeten we niet vergeten natuurlijk.

De hier getoonde wagen is speciaal op verzoek van de klant in deze kleur geleverd en zul je dan ook niet vaak tegenkomen. We mogen hier dus spreken van een unieke wagen en ondanks de regen had ik het er graag voor over om hem even vast te leggen.

 

Deel 3: In de USA moet alles groter! (deel 1)

Zoals de titel al aangeeft moet in Amerika altijd alles groter en dit was zeker vanaf de jaren vijftig op de weg goed te merken. Met de huidige benzineprijzen zal het bijna niet meer te doen zijn om dit soort gigantische wagens op de weg te houden, maar mede door het aanpassen van het brandstofsysteem en over te stappen naar gas of hem echt als auto voor de speciale dagen en als liefhebberij te rijden blijven we ze gelukkig nog regelmatig op de weg tegenkomen. Zelf vind ik ze geweldig, dus hier op de site krijgen de grote sleeën, muscle-cars en hot-rod’s ook zeker de aandacht die ze verdienen! Hierbij het eerste artikel over de Amerikanen!

#1: 1951 Buick Dynaflow. Oplopend op bouwjaar zien we als eerste de Buick Dynaflow. Een fraaie vierdeurs met veel mooie rondingen en een hoop chroom. Erg veel leuke details aan deze wagen en de witte banden maken het helemaal af. Voor die tijd waarschijnlijk een ideale gezinswagen.

#2: 1956 Buick Special. Wederom een fraaie Buick en deze ziet er alleen al door de kleur een stuk gezelliger uit. Ook dit is een vierdeurs en het betreft hier de “riviera-sedan”. Van het bouwjaar ’56 bestaan echter meerdere carosserie varianten; de 2/4 deurs sedan, de 2/4 deurs riviera sedan, de convertible en de estate-wagon. Overigens allemaal voorzien van een dikke V8.

#3: 1965 Chevrolet Impala SS. Zoals te zien zijn de rondingen van een paar jaar hiervoor een beetje verdwenen en begint het in de 60′s allemaal een beetje groter en robuuster te worden. Het model uit ’65 is inmiddels de vierde generatie van de Impala en dit model is met wat kleine aanpassingen tussendoor geproduceerd tussen ’61 en ’70. Het afgebeelde model is de convertible (helaas niet open) en de letters “SS” staan voor Super-Sport.  In mijn portfolio is in de map van Chevrolet nog een fraai plaatje van de achterlichten terug te vinden voor de liefhebbers!

#4: 1970 Dodge Charger. Dit is een absolute favoriet van menig man die vroeger naar “the Dukes” heeft gekeken. En dan niet alleen vanwege Daisy natuurlijk, maar zeker ook voor de General Lee! Het toeval wil dat de inmiddels ook al weer ex-eigenaar van deze wagen ooit in het bezit is geweest van een Charger exact in de kleurstelling zoals de wagen uit de serie, maar die is in een crash helaas verloren gegaan… Deze groene is een Charger 500 en ik weet het niet helemaal zeker, maar ik vemoed dat deze uit 1970 komt, maar hou mij ten goede. Een leuk detail is nog dat één op de drie Charger’s in die tijd geleverd werden met een vinyl dak.

#5: 1974 Cadillac Eldorado. De laatste in deze ronde is de gigantische Eldorado en wat een slagschip is dat zeg. Wagens als deze hadden in die tijd dan ook de bijnaam “Cars of the Space Age”, want ruimteschepen kun je het haast wel noemen. De kleur staat fantastisch en met het dak open is het toch een heerlijke kar om met je meisje een boulevardje te pakken in Noordwijk of Scheveningen!

 

Deel 2: BMW M3 E92 Coupé Track Edition

Als liefhebber van de BMW M3 was ik blij met het telefoontje van één van mijn medespotters dat er een mat-grijze M3 op de boulevard van Zandvoort reed en waarschijnlijk mijn kant op zou komen. Uiteraard zette dat belletje zowel mij als mijn camera op scherp en een paar minuten later hoorde ik hem eigenlijk zelfs eerder dan dat ik hem daadwerkelijk zag!

Voor het vastleggen van een rijdende auto moet je altijd net even scherper zijn dan een geparkeerde, want je hebt er niet echt de tijd voor en het moet in één keer goed. Het resultaat is hieronder te bekijken en ik denk dat ik niet mag mopperen zo.

Voor de liefhebbers van cijfertjes nog even wat specificaties op een rijtje: De wagen is van Januari 2012 en heeft een V8 met een cilinderinhoud van 3999-cm3. De topsnelheid ligt rond de 280 kilometer per uur en de sprint van 0 tot 100 gaat in 4 seconden, maar dat is ook niet vreemd met 420 paarden onder de motorkap. De M3 heeft een koppel van 400Nm bij 3900 toeren per minuut en het gewicht van de wagen is zo’n 1555 kilogram. Al met al is deze uitvoering de naam Track Edition dus wel waardig!


Deel 1: Alfa Romeo Montreal

Even een McChicken halen bij de McDonald’s in Hillegom leidde tot het spotten van deze toch best zeldzame Alfa Romeo Montreal. Nou fotografeer ik al jaren, maar toch was dit pas de 2e die ik in het wild tegen kwam.

De wagen komt net als de fotograaf uit 1975 en beschikt over een lekker roffelende V8. Deze kleur groen staat hem erg fraai, maar bij de RDW staat ie vreemd genoeg nog geregistreerd als rood. De totale staat van de wagen was optisch erg goed en het was dan ook een leuk ding om te platen!